12 ziół dla higieny jamy ustnej

Ziołowe ekstrakty wzbogacają nie tylko skład past do zębów, płukanek do ust, ale również wielu leków. Jakie rośliny złagodzą stany zapalne jamy ustnej, jakie sprawdzą się w leczeniu aft, a które pomogą zniwelować nieświeży oddech? Oto nasz stomatologiczny ziołoprzewodnik :

Szałwia lekarska (Salvia officinalis)

Nie bez powodu otwiera listę ziół dla higieny jamy ustnej Szałwia zawiera olejek lotny, garbniki i flawonoidy. Dzięki substancjom czynnym działa odkażająco, przeciwzapalnie, antyspetycznie i ściągająco. Hamuje rozwój i rozmnażanie bakterii oraz grzybów, działa kojąco i odkażająco w przypadku infekcji, parodontozy i chorób dziąseł. Wyciągi z liści szałwii stosujemy w stanach zapalnych i nieżytach jamy ustnej, gardła, pleśniawkach oraz przy ropnym zapaleniu dziąseł.

Mięta pieprzowa (Mentha piperita) 

O tym, że króluje w pastach do zębów i płynach do płukania jamy ustnej, wiedzą nawet laicy. A jakie składniki aktywne ukryte są w liściach mięty pieprzowej? Olejek miętowy, kwas askorbinowy, karoten, rutyna, apigenina, betaina, kwas ursulowy i oleanowy.

Olejek miętowy działa przeciwzapalnie, antyseptycznie oraz odświeżająco. Otrzymuje się z niego mentol, który ma silne właściwości bakteriobójcze i znieczulające.

Kora dębu (Quercus cortex)

Posiada właściwości ściągające i przeciwkrwotoczne. Ma zastosowanie w leczeniu zapalenia błon śluzowych., zewnętrznie wykorzystywana jest do leczenia dolegliwości jamy ustnej, gardła i dziąseł.

Najważniejszymi składnikami tego surowca są garbniki, polifenole i flawonoidy. Garbniki mają działanie ściągające, zmniejszają przepuszczalność naczyń krwionośnych, hamują mikrokrwawienia. Wykazują działanie bakteriobójcze oraz wirusostatyczne. Dzięki obecności związków polifenolowych, kora dębu wykazuje działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne. 

Zawarte w korze dębu garbniki działają ściągająco i powodują, że na powierzchni błon śluzowych tworzy się powłoka skoagulowanego białka, która chroni przed utratą wody i działaniem niekorzystnych czynników, zapobiega infekcjom oraz ułatwia regenerację zranionych tkanek. Garbniki działają przeciwzapalnie, przeciwwysiękowo, przeciwobrzękowo, znieczulająco – redukują uczucie pieczenia i swędzenia.

Koszyczek rumianku (Anthodium Chamomillae)

Stosujemy pomocniczo w leczeniu schorzeń przyzębia oraz nieświeżego oddechu. Ma działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne.

Rumianek jest źródłem olejku eterycznego, w którego skład wchodzą chamazulen i a-bisabol: związki działające przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie oraz przeciwgrzybicznie.

Ponadto zawiera flawonoidy, kumaryny, związki śluzowe oraz polisacharydy wykazujące działanie antyseptyczne, łagodzące podrażnienia. W lecznictwie wykorzystujemy napary, wyciągi wodne i spirytusowe.

Ziele tymianku (Herba Thymi) 

Tymianek wchodzi w skład past do zębów i płukanek do ust. Ma silne działanie antyseptyczne. Olejek z tymianku sprawdza się w leczeniu zapalenia jamy ustnej, aft, opryszczek i chorób przyzębia. Zawiera tymol (składnik bakteriobójczy), a także garbniki, kwasy polifenolowe, flawonoidy, gorycze, saponiny i składniki mineralne.

Ziele hyzopu lekarskiego (Hyssopi herba)

Zawiera olejek eteryczny, w skład którego wchodzą m.in. pinen, kamfen i cyneol, gorycz marubina, kwasy triterpenowe, flawonoidy, garbniki, żywice, fitosterole i sole mineralne. Ziele hyzopu zawiera składniki o działaniu oczyszczającym, przeciwzapalnym, a olejek – substancje o działaniu przeciwwirusowym.

Ziele krwawnika (Millefolii herba)

Ma właściwości antybakteryjne, przyspiesza gojenie się ran i owrzodzeń w obrębie jamy ustnej. Działa ściągająco, przeciwzapalnie, odkażająco. Zawiera do 1,5% olejku eterycznego, którego głównym składnikiem jest chamazulen, seskwiterpeny, flawonoidy, glikozyd cyjanogenny, achilleinę, betainę, garbniki, cholinę, związki mineralne, m.in. zawierające sole manganu oraz witaminę C.

Ziele poziewnika (Galeopsidis herba)

Zawarta w tej roślinie krzemionka ma zastosowanie w leczeniu stanów zapalnych dziąseł. Poziewnik zawiera też garbniki, saponiny, flawonoidy, olejek eteryczny, kwas salicylowy i kawowy oraz sole mineralne. W połączeniu z innymi ziołami, ziele poziewnika stosowane jest jako środek wykrztuśny i łagodzący kaszel.

Owoc kolendry (Coriandrii fructus)

Olejek kolendrowy jest składnikiem preparatów do płukania jamy ustnej i gardła oraz do okładów na trudno gojące się rany. Owoce rośliny zawierają też kumaryny, m.in umbelliferon i skopoletynę. Ponadto związki białkowe, flawonoidy, fitosterole, kwasy organiczne, olej tłusty, garbniki, witaminę C, sole mineralne i triterpeny, np. koriandrol.

Nagietek lekarski (Calendula officinalis) 

Kwiaty nagietka działają antyseptycznie, ściągająco, przeciwzapalnie, przeciwgrzybiczo, przyspieszają gojenie ran. Jest to surowiec bogaty w saponozydy, ale zawiera również flawonoidy, olejek eteryczny i inne. 

Związki czynne zawarte w kwiatach nagietka zmniejszają przepuszczalność ścian naczyń włosowatych, łagodzą stany zapalne, przyspieszają procesy ziarninowania i tworzenia się naskórka, działają także bakteriobójczo.

Przy bolesnych schorzeniach dziąseł (również przy bólu gardła) warto zastosować mocny napar lub rozcieńczoną nalewkę nagietkową.

Lukrecja gładka (Glycyrrhiza glabra)

Przyspiesza gojenie aft. Korzeń lukrecji zawiera saponiny triterpenowe, a wśród nich kwas glicyryzynowy oraz glicyryzynę, nadającą słodki smak korzeniom (jako ciekawostka jest 50 razy słodsza od cukru trzcinowego!). W ziołolecznictwie stosuje się ją jako lek wykrztuśny w nieżycie gardła, suchym kaszlu, chrypce, zapaleniu migdałków. Roślina posiada właściwości antywirusowe, działa przeciwzapalnie i wspomaga proces gojenia i regenerację tkanek.

Lawenda lekarska (Lavandula officinalis)

Olejek lawendowy posiada właściwości bakteriobójcze oraz antyseptyczne. Jest ważnym składnikiem wielu płynów do płukania jamy ustnej w przypadku zapalenia gardła lub wystąpienia aft w ustach. Lawenda niweluje nieprzyjemny oddech, ma właściwości odświeżające.

Roślina zawiera do 3% olejku eterycznego, 12 % garbników, triterpeny, kumaryny, fitosterole, antocyjany, kwasy organiczne i sole mineralne.

Źródła:

Mateusz Senderski – „Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie”

Mateusz Senderski – „Ziołowe receptury na zdrowie”

Mateusz Senderski – „Zioła dla układu oddechowego i oczu”

https://www.podyplomie.pl/mts_online/articles/22062

http://endodoncjamikroskopowa.blogspot.com/2016/02/zioolecznictwo-w-stomatologii.html

Jeżówka purpurowa – naturalnie na odporność!

Wspiera układ odpornościowy, działa przeciwzapalnie, łagodzi objawy przeziębienia, koi zmiany skórne. Ale to nie wszystkie zalety Echinacea purpurea z rodziny astrowatych. Sprawdźmy, na co jeszcze pomaga ta wyjątkowa roślina lecznicza!

Surowcem zielarskim jest ziele jeżówki (Echinaceae herba) i korzeń jeżówki (Echinaceae radix). Pochodzi z Ameryki Północnej, ale jest uprawiana w krajach Europy, w tym w Polsce. Duże zapotrzebowanie na surowiec przemysłu zielarskiego doprowadziło do wprowadzenia jeżówki do uprawy. Pozyskiwanie ze stanu naturalnego nie wystarcza na pokrycie stale rosnących potrzeb.

Trochę historii

Jeżówka purpurowa była znana wśród plemion Indian północnoamerykańskich już w XVIII wieku. Używano jej do leczenia skutków ukąszeń, trudno gojących się ran oraz stanów gorączkowych. W XIX i XX wieku echinacea została na dobre spopularyzowana, aby na dobre stać się znanym lekiem roślinnym. Do Europy trafiła na początku ubiegłego stulecia. W ostatnich 50 latach roślina zyskała światowy rozgłos po odkryciu jej właściwości antywirusowych, przeciwgrzybiczych i przeciwbakteryjnych. Stosowano ją również w leczeniu AIDS.

Podstawowe substancje czynne

Ziele jeżówki zawiera pochodne kwasu kawowego, flawonoidy, polisacharydy, niewielkie ilości olejków, poliacetyleny, alkiloaminy, alkiloamidy i sole mineralne.

Natomiast korzeń jeżówki zawiera pochodne kwasu kawowego, w tym kwas cykoriowy, polisacharydy i glikoproteiny w różnych połączeniach, małe ilości olejków, poliacetyleny, alkailoamidy, ślady nietoksycznych alkaloidów pirolizydynowych.

Wspiera odporność organizmu

Substancje czynne występujące w jeżówce purpurowej wykazują wyraźne działanie immunostymulacyjne. Wzmagają naturalną odporność i pobudzają działanie systemu immunologicznego organizmu. Pobudzają do działania limfocyty.

Wyciągi z jeżówki podnoszą ogólną odporność organizmu, przez co zmniejszają podatność na infekcje bakteryjne i wirusowe. Likwidują skłonność do przeziębień, kataru, grypy, zapalenia gardła, jamy ustnej, oskrzeli oraz dziąseł.

Leczy zmiany skórne

Preparaty, w skład których wchodzą wyciągi wodne i alkoholowe lub stabilizowany sok ze świeżych roślin, możemy stosować zewnętrznie przy trudno gojących się ranach, egzemach, łuszczycy.

Dba o gardło i jamę ustną

Wewnętrznie jeżówka stosowana jest w nawracających schorzeniach górnych dróg oddechowych, w przewlekłych stanach kataralnych, w uporczywym kaszlu, stanach zapalnych jamy ustnej i gardła, migdałków oraz przyzębia.

Warto wiedzieć, że echinacea purpurea ma zastosowanie również w leczeniu zapalenia stawów, a pomocniczo w leczeniu przerostu gruczołu krokowego i chorób nowotworowych.

Preparaty z jeżówki wspomagają układ odpornościowy w okresie chemioterapii.

W tej książce omówione są rośliny lecznicze, a także ich przetwory pomocne w budowaniu i wzmacnianiu odporności.
Przetwory z jeżówki

Odwar z korzeni jeżówki purpurowej: 1 łyżkę rozdrobnionych korzeni zalać szklanką wody. Zagotować i trzymać pod przykryciem na małym ogniu przez 10–15 minut. Odstawić na 15 min. Pić po przecedzeniu 3 razy dziennie po pół szklanki w dolegliwościach górnych dróg oddechowych, w przeziębieniu, w uporczywym kaszlu, w grypie, w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła, a także w nieżycie nosa i zatok.

Po jeżówkowy napój warto sięgnąć w stanach ogólnego wyczerpania i osłabienia organizmu. Odwar można zastosować również zewnętrznie w postaci okładów na trudno gojące się rany, egzemy i wypryski skórne.

Nalewka z korzenia lub ziela jeżówki purpurowej: 100 g zmielonych, wysuszonych ziół wsypać do naczynia i zalać 500 ml 40% czystej wódki. Naczynie szczelnie zamknąć i przenieść do ciepłego miejsca. Następnie przechowywać przez 2 tygodnie. Należy pamiętać, aby całość 2 razy dziennie wstrząsnąć. Po upływie tego czasu nalewkę zlać, a pozostały osad przelać przez kawałek bawełnianego materiału rozciągniętego nad szklaną miską. Resztę płynu wycisnąć ze szmatki. Miksturę przelać do ciemnej butelki i szczelnie zamknąć. Można stosować po 2–5 ml co 2–3 godz. przy grypie, przeziębieniach, zapaleniu migdałków, dla wzmocnienia sił obronnych organizmu, w stanach wyczerpania oraz osłabienia. Uwaga! Nalewkę możemy zastosować również zewnętrznie do płukania gardła: 10 ml płynu rozcieńczamy w szklance ciepłej wody.

Źródło:

Mateusz Senderski “Prawie wszystko o ziołach i ziołolecznictwie” i Mateusz Senderski “Zioła na odporność”

Zioła na stawy!

Dowiedz się, jakie rośliny i ich przetwory łagodzą ból oraz stan zapalny, a także poprawiają sprawność stawów. Poznaj WIELKĄ fitoterapeutyczną dwunastkę!

Czarci pazur (Harpagophytum procumbens)

Nie bez powodu właśnie ta roślina otwiera listę ziół na sprawne stawy. Hakorośl rozesłana (to alternatywna nazwa rośliny) ma zastosowanie przede wszystkim w artretyzmie, ale bez wątpienia łagodzi również procesy zapalne w większości typów zapalenia stawów.

Bulwy czarciego pazura zawierają irydoidy, które posiadają właściwości przeciwzapalne. 

W przewlekłych schorzeniach stawowych skuteczne może się okazać picie naparu z hakorośli. W jaki sposób go przygotować? 1 łyżeczkę drobno pokrojonego lub grubo zmielonego surowca zalej 2 filiżankami wrzącej wody, po czym pozostaw w temperaturze pokojowej przez 8 godzin. Następnie odcedź. Przygotowany wyciąg należy pić w trzech porcjach w ciągu dnia.

Po przepisy na przetwory z ziół wspomagających funkcjonowanie stawów odsyłam do książki Mateusza Senderskiego pt. “Zioła w leczeniu artretyzmu, reumatyzmu oraz innych dolegliwości i schorzeń układu ruchowego“.

Wiązówka błotna (Filipendula ulmaria)

Przetwory z wiązówki błotnej pomagają w stanach zapalnych stawów przebiegających z ostrymi bólami.

Mateusz Senderski w książce “Ziołowe receptury na zdrowie” podaje taki oto sposób przygotowania naparu z kwiatów rośliny: 1 łyżkę wysuszonych kwiatów zalać filiżanką wrzątku i zaparzać pod przykryciem 15 minut, a nastęnie przecedzić.

Przetworem bogatszym w substancje czynne jest nalewka wiązówkowa. W zapaleniach stawów można ją stosować 2–3 razy dziennie po 10–15 ml. Działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo i bakteriostatycznie. Poza tym ułatwia przemianę materii i jednocześnie pomaga usuwać z organizmu szkodliwe produkty przemiany materii.

Gwajakowiec lekarski (Guaiacum officinale)

Jest wyjątkowo skuteczny w kuracji reumatoidalnego zapalenia stawów. Zewnętrznie stosuje się maści i mazidła z żywicy rośliny, a wewnętrznie odwary z wiórków drewna i wyciągi płynne.

Kora wierzby (Salicis Cortex)

Należy do najstarszych roślin stosowanych jako środek przeciwbólowy i przeciwzapalny. Zawiera salicynę, która hamuje wytwarzanie i uwalnianie przez organizm czynników zapalnych. Działa przeciwbólowo, przeciwreumatycznie i przeciwgorączkowo.

Do mocnego działania przetworów z wierzbowej kory istotnie przyczyniają się flawonoidy, bo niszczą wolne rodniki, które powstają w procesach zapalnych. Inne substancje czynne zawarte w korze wierzby to garbniki i kwasy organiczne.

Jak przygotować odwar z kory wierzby? Jedną lub dwie łyżki wysuszonej i rozdrobnionej kory wierzby zalać filiżanką zimnej wody, a następnie gotować wolno pod przykryciem do wrzenia. Po 5 minutach odwar odcedzić.

Kora wierzby wchodzi w skład mieszanki Ziolove Stawy. https://ziolove.pl/produkt/stawy/#product–tabs

Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica)

Pobudza przemianę materii, działa moczopędnie, ściągająco,wzmacniająco i krwiotwórczo. Ułatwia usuwanie kwasu moczowego z organizmu.

Liście pokrzywy posiadają silne właściwości przeciwzapalne i przeciwreumatyczne. Roślina zawiera duże ilości boru, pierwiastka zalecanego w zapaleniu stawów.

Jak przygotować pokrzywowy napar? 1 łyżkę liści zalać filiżanką wrzącej wody i odstawić na 10–15 minut pod przykryciem. Pić 3 razy dziennie po filiżance za każdym razem świeżo sporządzonego naparu. Jest to środek ogólnie odtruwający w dolegliwościach reumatycznych, a także wspomagający działanie układu kostno-stawowego.

Uwaga! Pokrzywa jest ważnym składnikiem mieszanki Ziolove Stawy.

Pokrzywa jest ważnym składnikiem mieszanki Ziolove Stawy.

Jukka karolińska (Yucca filamentosa)

Wyciągi z jukki zmniejszają obrzęk, ból i sztywność stawów. Surowcami zielarskimi są liście, korzenie i owoce. Roślina zawiera sapogeniny steroidowe. Przetwory z rośliny stosuje się i zewnętrznie, i wewnętrznie.

Przepis na napar z liści jukki: 2 łyżeczki wysuszonych i rozdrobnionych liści zalać filiżanką wrzącej wody i zaparzać 15 minut pod przykryciem. Następnie przecedzić. Pić 2-3 razy dziennie. Warto wiedzieć, że tak przygotowany napar można stosować również zewnętrznie: lnianą tkaninę nasączamy płynem i przykładamy na obolałe miejsca.

Imbir lekarski (Zingiber officinale Rosc.)

Kłącze imbiru od wieków stosowane jest w Indiach w leczeniu zapalenia stawów. Działa i przeciwbólowo, i przeciwutleniająco. Składniki tej rośliny (m.in. gingerol) skutecznie hamują rozwój prostaglandyn.

Oto przepis na nalewkę imbirową: 50 g zmielonego kłącza imbiru umieścić w 2-litrowym słoju, po czym zalać jednym litrem 70% spirytusu. Następnie słój szczelnie zamknąć i odstawić w ciepłe miejsce. Kolejny krok (i tu należy uzbroić się w cierpliwość) to macerowanie przez miesiąc. Po upływie tego czasu macerat przecedzić przez gęste sitko, gazę lub bibułę filtracyjną. Nalewkę przelać do ciemnych butelek z dobrym zamknięciem.

Ostryż długi, czyli kurkuma (Curcuma longa L.)

Kurkuma jest znanym środkiem naturalnym stosowanym do zwalczania objawów zapalenia stawów. Zawarta w kłączu rośliny kurkumina hamuje produkcję prostaglandyn odpowiedzialnych za stany zapalne. Można dodawać do posiłków 1 łyżeczkę mielonej kurkumy, jednak najbardziej skuteczna w działaniu przeciwzapalnym jest nalewka kurkumowa.

Uwaga! Wysokie dawki kurkuminy mogą powodować podrażnienie ścian żołądka i jelit. Warto również podkreślić, że kurkumy nie powinna być stosowana w chorobie wrzodowej oraz kamieniach żółciowych, a także w niedrożnościach przewodów żółciowych.

Pieprzowiec roczny (Capsicum annum)

Składnikiem papryki rocznej jest kapsaicyna, substancja o silnych właściwościach przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Mateusz Senderski podkreśla, że jej działanie polega na blokowaniu sygnałów przeciwbólowych i przeciwzapalnych, a więc jest to środek doraźny. Kapsaicyna wchodzi w skład wielu maści i kremów stosowanych zewnętrznie przy bólach stawów.

Kadzidłowiec indyjski (Boswellia serrata)

W medycynie ajurwedyjskiej powszechnie stosowanym lekiem na zapalenie stawów jest żywica kadzidłowca. Można spróbować również stosowania przetworów z kadzidłowca, jako środka pomocniczego w dawkowaniu maksymalnym 3 kapsułki po 400 mg dziennie.

Ananas jadalny (Ananas comosus)

Zawarta w ananasie bromelina (mieszanina enzymów ułatwiających trawienie białek) posiada właściwości przeciwzapalne i przeciwobrzękowe. Na rynku dostępny jest duży wybór preparatów zawierających właśnie tę substancję czynną. Skoro o zaletach ananasa mowa, warto włączyć na stałe do diety ten smaczny owoc, spożywając przynajmniej jeden plasterek ananasa dziennie.

Przymiotno kanadyjskie (Erigeron canadensis)

Ziele przymiotna stosuje się m.in. pomocniczo w artretyzmie, skazie moczanowej, a także w chorobach reumatycznych i w zapaleniach stawów im towarzyszących. Roślina zawiera garbniki o działaniu ściągającym, a także przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym. Zawarte w przymiotnie flawonoidy działają moczopędnie i pomagają usuwać z organizmu szkodliwe produkty przemiany materii. Wspomagają wydalanie kwasu moczowego.

We wszystkich chorobach, w których dochodzi do zapalenia stawów można stosować zewnętrznie maści o działaniu przeciwzapalnym, zawierające na przykład arnikę górską lub czarci pazur. Ukojenie przyniesie też smarowanie bolących miejsc olejem sezamowym, połączone z delikatnym masażem tych okolic. Przyniesie ulgę przy sztywności stawów np. przy słabych kolanach oraz kurczach nerwowych.

“Ziołowe Receptury na zdrowie”, Mateusz Senderski

W książce pt. “Ziołowe receptury na zdrowie” znalazłam ciekawy przepis na mieszankę przeznaczoną do sporządzania okładów. Oto składniki: 100 g liści rozmarynu, 100 g liści melisy, 100 g liści maliny, 200 g ziela macierzanki

Sposób przygotowania: 7 łyżeczek mieszanki zalewamy 1/2 l wody i gotujemy przez 3 minuty. Następnie nasączamy ligninę przestudzonym odwarem, po czym okładamy bolesne miejsce.

Opracowano na podstawie:

“Ziołowe receptury na zdrowie” i “Zioła w leczeniu artretyzmu, reumatyzmu oraz innych dolegliwości i schorzeń układu ruchowego“, autor obu książek: Mateusz Senderski

Add to cart